Voorseizoenstress

Ach.... we wisten van tevoren dat het zo zou gaan, maar dat neemt niet weg dat het soms erg vervelend is.

De franse administratie neemt z'n tijd, en baasje en vrouwtje willen na vier jaar onzekerheid toch wel graag een keer een officiële, legale camping worden. Dus tussen nog vele kluswerkzaamheden door (tot afgelopen week in de gure winterkou) moeten er ook nog telefoontjes gepleegd worden, papieren geregeld, controlebureaus worden uitgenodigd, de burgemeester gerustgesteld worden dat op 1 mei de boel heus open kan, enzovoort. Baasje heeft meermaals rondjes departement gebeld (dwz beginnen met een instantie in Macon, de hoofdstad, doorgestuurd worden naar Chalon, dan Louhans, dan aan ander bureau in Macon, om terug te komen bij meneer 1 die niet bereikbaar is) en vliegt soms tegen de muren. Maar de papieren hebben we toch nodig, ondanks 8 telefoontjes om één controlebureau te pakken te krijgen dat bereid is een offerte te maken.

Geen verantwoording willen nemen voor een goedkeuring, en een te klein project voor de controlebureaus, dat zijn de punten waar we steeds tegenaan lopen. Maar goed, de camping IS veilig, toegankelijk, hygiënisch, heeft bluswater, een afsluiting naar het vreselijk gevaarlijke ven, een zelfs 's winters begaanbare weg, enzovoort, dus ooit zal het wel goed komen.

In elk geval is het huisje, ook wat afwerking betreft, bijna klaar, is er stroom op alle velden, zijn de watertappunten klaar om aan te sluiten, is de weg naar het nieuwe veld klaar, en.... schijnt het zonnetje!

Condal, maart 2010
Poot, Jikkepoot jikke

Terug naar huis