Terreferme-Werkweek


Half oktober werden we overvallen. Overvallen door allerlei mensen met oude, warme kleding en rubberlaarzen - en soda. Baasje had gevraagd of één van de bezoekers soda wilde meenemen, dat werd doorgekletst, en nu heeft baasje wel twaalf zakken soda. Boodschap van vrouwtje: jullie hoeven ons voorlopig géén soda te geven!

Al deze mensen kwamen om een soort vakantie te vieren, maar dan wel een vakantie waarvan je na afloop op je werk (of school) weer moet uitrusten. Zij zouden namelijk de groenstrook aanvallen. Ik mocht daar niet bij zijn, want niet alleen in mais, maar ook in deze haag zitten veel beestjes. Ik mag ze niet wegjagen, maar Eric met zijn motorzaag en al die andere mensen, die mogen dat blijkbaar wel.
Deze tien natuurliefhebbers hebben wel zo'n zestig bomen omgezaagd, met de trekker weggesleept, ontdaan van losse takken en van de resten huizenhoge vuren gestookt - natuurlijk aangestoken met milieuvriendelijke diesel en een oude autoband van buurman Régis, die er nog altijd als de kippen bij is als hij een kettingzaag hoort.

Kjelt was de beste medewerker, want hij was enthousiast vrijwilliger om met ons te gaan wandelen. Al heeft Roy op een avond ook goed zijn best gedaan, en dat zonder aansteker....
Na een week was de groenstrook op en bleef er een bomenrij over - en Jurriaan en Siebe. Die liepen stage of zoiets en moesten nog een week langer helpen. Dat was mooi voor mij en Jonne, want ook zij hebben met ons gewandeld - en hoe!
De avond dat wij helemaal alleen gelaten zouden worden omdat Renske een concert had, hebben zij ons eens extra verwend met een héééle lange wandeling. Of dat nu echt hun bedoeling was, betwijfel ik, maar wij hebben wel acht kilometer gelopen. Matthijs is rondjes gaan rijden om ons te zoeken, Kees wachtte ons op, maar uiteindelijk waren we net iets te vroeg terug: de jongens waren nog net op tijd om een hapje te eten èn naar het concert te gaan. Helaas, nu moesten ik en Jonne toch alleen op het huis passen. We hebben in coma bij de kachel gewaakt.....

Zondag moesten we in de auto. Nu vind ik dat lang niet meer zo erg als vroeger, want inmiddels weet ik dat er meestal wel een wandeling bij hoort. Nu dus ook. We zijn naar het viaduct van Cize geweest, een dubbele brug, De bovenlaag is een niet meer gebruikte spoorbaan, mèt tunnel. En daar was ik nu weer niet zo blij mee, want we zijn die hele zwarte, donkere tunnel van 1700m doorgelopen zonder zaklamp. En ik ben bang in het donker, en bang voor bruggen, en bang voor tunnels.... leuk hoor, wandelen! Gelukkig hebben ze op de terugweg een struinroute over de bergkam gezocht, dat beviel me beter.
Tussen bosmaaien, stenen hakken, takken ruimen, koken en tractorrijden door heb ik de jongens nog even de rotswand van Gizia laten zien, heeft Jonne aan Jurriaan bewezen dat zij nog veel harder kan lopen en natuurlijk heb ik heel veel eitjes voor ze opgehaald. Nog even en dan brengen wij met z'n vieren de jongens naar huis, en daarna moeten we weer vaak oppassen en blijft het bij de simpele wandelingetjes.

Dus:
 
Lilian, Roy, Eric, Leontien, Kjelt, Kees, Siebe, Jurriaan, komen jullie volgende herfstvakantie alsjullieblieft weer op visite?

Condal, oktober 2009
Poot, Jikkepoot jikke

Terug naar huis