Panouilles
Buurman Regis heeft in
het voorjaar mais voor baasje en vrouwtje gezaaid, een ouderwetse
soort, niet genetisch gemanipuleerd, wel in allerlei kleuren. Hij zaait
expres pas twee weken nadat de buurboeren hebben gezaaid, zo kan het
stuifmeel niet mengen en blijft het de oorspronkelijke soort. Eind
september oordeelde onze "chef mais" dat we konden oogsten.
Baasje en vrouwtje wilden graag op z'n ouderwets "grappes de
panouilles" (trossen) om onder het dak te drogen te hangen, en hebben
wat buren gemobiliseerd om er een gezellige middag van te maken. Zo
gezegd zo gedaan, men vond het een goed idee, en uiteindelijk waren we
met twaalf mensen en twee honden. Maar wij honden werden vastgelegd, er
zitten teveel leuke beestjes in het mais. Daar weet ik alles van....
Regis reed zijn tractor achteruit beetje bij beetje het mais in, en
de maiskolven werden simpelweg met de hand van de stengel afgebroken en
in het trekkerbakje gegooid.
Daarna gingen we naar het terras van de camping, werden er stoelen om
het trekkerbakje gezet en werden de kolven stuk voor stuk ontdaan van
de bladeren, op vier na.
Daarna werden door chef Regis steeds vier maiskolven bij elkaar gepakt,
deze werden twee aan twee aan elkaar gebonden. Dat knopen is lastig,
aangezien de halfdroge bladeren stug zijn, en als je te hard trekt, van
de kolf afscheuren.
Baasje deed niet mee, hij heeft appelsap gemaakt aan de andere kant van
het terras, en dit met wesp en al gebotteld. Gelukkig voor de afnemers
moet het nog worden gesteriliseerd, dan halen ze de wesp er wel uit.
Het wesploze sap werd door de mais-arbeiders goedgekeurd, Jonne en ik
kregen alleen water - en een maiskolf zonder bladeren.
Toen Regis eenmaal voldoende setjes van vier had, hebben Matthijs en
hij een staaldraad en een houtje aan het toiletgebouw gehangen en heeft
de specialist een mooie tros gecreeërd. Aangezien echter onze chef meer
ouwehoerde dan werkte (maar daar was de middag ook wel een beetje
voor), waren er al snel anderen die ook knoopten, en de tweede tros is
door Daniel opgehangen. Maar eerlijk is eerlijk: die van Regis is
mooier! Al zijn visserslatijn ten spijt, hij blijkt toch de specialist!
Van tien tot negenentachtig jaar, in het septemberzonnetje hebben we
met z'n allen een aangename middag "à l'ancienne" gehad!
Condal, 28 september 2009
Poot, Jikke
Terug naar huis
