Natuurlijk een beetje in de vertraging, maar het is uiteindelijk echt gebeurd: de weg is geasfalteerd. Baasje ouwehoert nog een beetje dat het niet echt asfalt is maar een spuitlaag, maar hij kletst maar een eind weg: deze weg doet in elk geval minder pijn aan mijn pootjes als ik een lang eind heb gewandeld.
De buren vinden dat het stukje langs de kippenschuren ook nog had gemoeten, maar vrouwtje is er erg blij mee dat dat niet gebeurt, want zij heeft de eerste idioot al zien langsscheuren; iemand die waarschijnlijk verkeerd was, want hij keerde op het onverharde stuk en ging een stuk rustiger terug.
Maar deze nieuwe weg is niet de enige, wij hebben ook een nieuwe weg.... David had een keurige basis aangelegd, maar nog geen afwerkingslaag erop. Zijn wals was kapot, hij druk met andere klussen, en puntje bij paaltje: we hebben hem al tijden niet meer gezien. Cannard (het bedrijf dat allerlei gaten hier graaft waar nu leuk kikkers in zitten) moest ook een stukje weg voor de brandweer maken, en heeft een erg lawaaierig apparaat dat volgens baasje en vrouwtje wonderen verricht. Het is waar, toen het apparaat klaar was, hadden we opeens een véél mooiere, gladdere weg! Dus baasje probeert ze de camperplaats ook nog te laten doen, dan hoeven oude mensen en geblesseerde mensen (we verwachten beide soorten binnenkort) niet meer bang te zijn dat ze vallen!