het jaar waarin meneer en mevrouw Cannard Joseph de trotse eigenaars werden van een spiksplinternieuwe zaaimachine. Een met de hand getypte brief feliciteerde hen met de aankoop, het instructieboek is op dik, bijna handgeschept (nou ja, zo antiek zal het nu ook weer niet zijn) papier gestencild.
Inmiddels gebruikt zoon Gérard al vele jaren een veel modernere zaaimachine voor zichzelf. In 2008 werd de oude machine dan ook geschonken aan TerreFerme. Afgelopen weekend was de grond eindelijk zo droog dat baasje kon eggen (eg geleend van Gérard, sommige buren zijn goud waard) en daarna de eerste kampeerplaatsen kon inzaaien. Gérard zou ons wel even op weg helpen. Eenmaal gearriveerd bleek dat hij het apparaat al zo lang niet meer had gebruikt, dat hij geen idee meer had hoe je 'm moest afstellen voor gras. Maar, met de hulp van het fameuze instructieboekje, ondanks de gedeeltelijk afgesleten inkt, kwamen beetje bij beetje de herinneringen weer tot leven.
Baasje heeft daarna dus gras gezaaid, vond in eerste instantie dat er wel erg veel zaad in de bak overbleef en heeft zich nog een tijd vermaakt met het verfijnen van de afstelling, maar uiteindelijk was de bak toch ongeveer leeg. Nu is het wachten op de regen. Zodra we overdag een momentje hebben, ga ik met vrouwtje bij "opa en opa" Cannard langs om te vertellen dat hun machine na 42 jaar nog altijd een goed doel dient!