Augustus 2010, wij kunnen terugkijken op een erg leuke zomer met veel verschillende mensen en honden. Het hoogseizoen is meer dan geslaagd geweest en geeft nu al verwachtingsvolle nieuwsgierigheid naar het vervolg.
De camping is officieel open, draait correct, en dat betekent dat het doel van Stabijnaarfrankrijk bereikt is: de achterban op de hoogte houden van de emigratie- en camping-opbouw-perikelen. Trouwe lezers hebben al kunnen concluderen dat mijn dagboek niet altijd meer up-to-date was, en aangezien vrouwtje ook niet meer hele dagen hangend op een kantoor slijt, zal de tijd voor mijn site steeds minder worden. Daarnaast.... ondanks dat we weten dat "ik" best gelezen word, afgelopen jaar heb ik welgeteld 4 mailtjes ontvangen, waarvan er ook nog twee eigenlijk voor baasje en vrouwtje waren bedoeld. Is het nog de moeite waard om mijn verhalen te publiceren, of is de nieuwigheid en (dus) interesse eraf?
Na zes jaar het huis, drie-en-half jaar wonen en twee jaar camping-bouwen is "De Uitdaging" volbracht, en wij vinden dan ook dat het moment gekomen is met het dagboek te stoppen. Er blijven duizenden plannen over, maar dat hoort bij het leven, en dat heeft iedereen.
We laten de site nog een poosje staan voor nieuwe gasten van TerreFerme die willen weten hoe de opbouw geweest is en ons beter willen leren kennen, en wie weet verversen we nog eens als er iets bijzonders gebeurt. Voorlopig echter, sluiten we af.
Baasje en vrouwtje kijken met een glimlach terug naar de eerste verslagen, opgelucht naar de oude foto's van voor de opbouw (het schiet allemaal niet op, maar er is toch al veel gebeurd), en ik ben blij met de aandacht die ik kreeg dankzij de site. We gaan gewoon lekker door, en wie nieuwsgierig is, kan nu komen kamperen en met mij gaan wandelen, ik laat nog altijd graag de omgeving zien!
Condal, augustus 2010
Poot, Jikke